Stworzyłem Wyszukiwarkę Stajni, aby odpowiedzieć na proste pytanie: Kto ma wolne miejsce dla mojego konia? W Stanach Zjednoczonych taka usługa nazywa się horse boarding. W Wielkiej Brytanii to livery. Słowo horseboarding było już używane jako nazwa sportu, kiedy kupowałem domenę horseboarding.com. Wyszukiwanie tej nazwy pokazuje miejsca, w których można trzymać konie, a to samo wyszukiwanie pokazuje osobę na desce ciągniętą po terenie pokazowym przez galopującego konia.

Ten artykuł jest o tym drugim. Horseboarding to brytyjski sport zespołowy, w którym koń pod jeźdźcem ciągnie osobę na desce terenowej. Zespoły rywalizują na szybkość i kontrolę, a deskarz trzyma uchwyt holowniczy i stara się utrzymać na nogach, gdy koń porusza się po torze.

Wcześniej nie zetknąłem się z tym sportem, ale im więcej o nim czytałem, tym bardziej stawał się interesujący. Podchodzę do niego jako osoba z zewnątrz, korzystając z archiwalnych relacji BBC, wywiadów z założycielem sportu, artykułów prasowych i informacji publikowanych przez organizatorów. Niektóre relacje różnią się co do dat i prędkości, a ja postaram się jasno pokazać te różnice.

Jak powstał horseboarding

Dokładna historia początków zależy od tego, którą relację się czyta.

Relacja z 2004 roku

W wywiadzie dla BBC Daniel Fowler-Prime powiedział, że pomysł narodził się w 2004 roku po popołudniu spędzonym na trenowaniu koni znajomego. Tego popołudnia znajomy przywiązał linę do samochodu i jeździł na mountainboardzie, ciągnięty po polu. Fowler-Prime zaczął się zastanawiać, jak by to było zastąpić samochód koniem. Rozwinął pomysł razem ze swoim bratem, Tomem Kilroyem.

BBC podaje, że Fowler-Prime pochodzi z Ravenshead w Nottinghamshire, ale nie ustala, czy pole, na którym pomysł nabrał kształtu, znajdowało się właśnie tam.

Relacja z 2006 roku

Artykuł w Daily Mail opublikowany w marcu 2011 roku podaje inny rok i inne miejsce. Według niego Fowler-Prime wymyślił sport w 2006 roku na farmie znajomego w Devon.

Artykuł opisuje też jego przeszłość jako zawodowego kaskadera konnego, z udziałem w produkcjach takich jak Kod da Vinci i Królestwo niebieskie. Miał również doświadczenie w jeździe na deskorolce i surfingu, co pomogło zainspirować pomysł.

Pierwsze zawody

Fowler-Prime powiedział, że pierwsze zawody odbyły się w 2008 roku. Wspominał też, że sport zaczynał od 13 zasad, które z czasem rozrosły się do dwóch ksiąg.

W tym samym roku spotkanie w Skegness połączyło horseboarding z pokrewną aktywnością zwaną horse surfing, w której koń ciągnie osobę na desce surfingowej.

Do 2011 roku prasa promowała to, co opisywała jako pierwsze krajowe mistrzostwa Wielkiej Brytanii w horseboardingu, z torem o długości 100 metrów.

Różne daty niekoniecznie opisują ten sam kamień milowy. Jedna może odnosić się do pierwotnego pomysłu, inna do pierwszych zawodów, a jeszcze inna do formatu mistrzostw krajowych.

Tory i cykl mistrzostw

Zawody w horseboardingu odbywały się w różnych formatach torów, w tym jako wyścigi na prostej i bardziej techniczne tory na arenie.

Dwa formaty opisywane w relacjach o tym sporcie to:

  1. Drag: prosty sprint na 100 metrów, w którym liczy się szybkość.
  2. Arena Boarding: tor sprawdzający kontrolę i precyzję, na którym zespoły przejeżdżają slalomem między pachołkami ustawionymi co sześć metrów i ścigają się z czasem.

Do 2016 roku sport rozwinął się w cykl mistrzostw krajowych. BBC Sport informowało o 36 zespołach rywalizujących w dziewięciu rundach, a w tym samym roku dodano zawody zespołów juniorskich.

Ogłoszenie Living Heritage Country Shows opisuje klasy zawodów na trzech poziomach: Początkujący (Novice), Średniozaawansowani (Intermediate) i Elita (Elite). Zawodnicy klas średniozaawansowanej i elitarnej zdobywają punkty do klasyfikacji mistrzostw.

Sport może być wymagający zarówno dla konia, jak i dla deskarza. Fowler-Prime opisywał zawody, na których upadek następuje po upadku. Ukończenie czterech z sześciu przejazdów liczyłoby się jako udany dzień.

Gdy zespoły kończą z bardzo zbliżonymi wynikami, nawet drobny błąd lub zła linia przejazdu przez tor może zadecydować o wyniku. Ogłoszenie Living Heritage podaje, że różnice na mecie często wynosiły mniej niż sekundę.

Konie i występy międzynarodowe

Jak podaje Fowler-Prime, konie w klasie elitarnej to zwykle byłe konie wyścigowe, konie skokowe i kuce polo. Ale sama rasa nie decyduje o tym, czy koń się nadaje. Liczą się też temperament i chęć współpracy z deskarzem.

Chociaż horseboarding narodził się w Wielkiej Brytanii, pojawiał się też na imprezach w innych krajach. Horse & Hound relacjonował wyjazd na Odense Horse Show w Danii, gdzie rywalizowały zespoły. Ogłoszenie Living Heritage Country Shows z lutego 2020 roku odnotowało również, że zespoły ścigały się w Holandii, Danii i Niemczech.

Trzy zadania, jedna lina holownicza

W skład zespołu w horseboardingu wchodzi trzech uczestników pracujących razem: koń, jeździec i deskarz.

  • Koń: dostarcza siły, która ciągnie deskarza po torze.
  • Jeździec: kieruje koniem, wybiera linię przejazdu przez tor i kontroluje jego prędkość.
  • Deskarz: stoi na mountainboardzie, desce podobnej do deskorolki, trzyma uchwyt holowniczy i podąża za ruchami konia. Poradnik BBC dla początkujących z sierpnia 2016 roku podaje, że deskarze przed udziałem w sporcie przechodzą lekcje jazdy konnej.

Połączenie między koniem a deskarzem opiera się na specjalistycznym sprzęcie. Horseboarding UK sprzedaje pełny zestaw uprzęży, który obejmuje:

  • uprząż siodłową,
  • pas bezpieczeństwa,
  • smycz bezpieczeństwa,
  • linę holowniczą,
  • zwalniacz awaryjny i szeklę zatrzaskową.

Horseboarding UK podaje również, że w zawodach wymagana jest jego oficjalna uprząż.

Jak szybki jest horseboarding?

Publikowane prędkości się różnią, a liczby nie zawsze opisują ten sam rodzaj pomiaru.

  • Od 20 do 30 mph (od 32 do 48 km/h): podane przez BBC News podczas mistrzostw krajowych w 2016 roku.
  • 28 mph (45 km/h): przytaczane przez BBC Sport jako prędkość średnia.
  • 35 mph (56 km/h): podane przez Daily Mail, który opisał zespoły osiągające tę prędkość w ciągu kilku kroków galopu.
  • 40 mph (64 km/h): opublikowane w poradniku BBC dla początkujących jako prędkość rekordu świata.

Te liczby pochodzą z różnych relacji i niekoniecznie opisują ten sam rodzaj przejazdu czy pomiaru. Dają wyobrażenie o prędkościach związanych z tym sportem, ale nie należy ich traktować jako bezpośrednio porównywalnych rekordów.

Rozróżnienie podobnych nazw

Podobne nazwy mogą mylić, ale odnoszą się do dwóch zupełnie różnych rzeczy:

  • Horse boarding (dwa słowa): w Stanach Zjednoczonych oznacza zazwyczaj utrzymywanie konia w cudzym ośrodku, gdzie właściciel płaci za miejsce w boksie, pastwisko i wszelkie uzgodnione usługi opieki. W Wielkiej Brytanii porównywalny układ nazywa się powszechnie livery.
  • Horseboarding (jedno słowo): brytyjski sport zespołowy, w którym koń ciągnie osobę jadącą na terenowym mountainboardzie.

Wyszukiwarka Stajni powstała z myślą o pierwszym znaczeniu. To bezpłatna mapa, która pomaga właścicielom koni znaleźć ośrodki z wolnymi boksami, pastwiskami i padokami. W Wielkiej Brytanii oznacza to pomoc w znalezieniu stajni livery z wolnymi miejscami.

Jeśli szukasz miejsca dla swojego konia, możesz przejrzeć mapę. Jeśli interesuje Cię sport, Horseboarding UK to miejsce, w którym znajdziesz informacje o zawodach i sprzęcie.

Źródła i dalsza lektura

Relacje i strony cytowane w tym artykule zebrano tutaj dla czytelników, którzy chcą samodzielnie przyjrzeć się szczegółom.